ΞΗΡΟΦΘΑΛΜΙΑ

Είναι το σύνδρομο που αναφέρεται στις ανωμαλίες της δακρυϊκής στοιβάδας η οποία καλύπτει και προστατεύει την επιφάνεια του κερατοειδή χιτώνα.
Η δακρυϊκή στοιβάδα αποτελείται από μια λιπιδική (ελαιώδη), μία υδάτινη και μια λεπτή βλεννώδη στοιβάδα από κάτω για να προσκολλάται στην επιφάνεια του κερατοειδούς. Οποιαδήποτε διαταραχή στις στοιβάδες αυτές αποτελεί απειλή για την ¨λίπανση¨ της επιφάνειας του κερατοειδούς, και οδηγεί στο σύνδρομο του ξηρού οφθαλμού.​



 

 

 

 

 

 



​​ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΤΥΠΙΚΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΞΗΡΟΦΘΑΛΜΙΑΣ;
  • αίσθηση ξένου σώματος
  • μάτια που δακρύζουν
  • κάψιμο
  • ερυθρότης
  • φωτοφοβία
  • οφθαλμοί που κουράζονται εύκολα στο διάβασμα, παρακολουθώντας τηλεόραση ή δουλεύοντας σε ηλεκτρονικό υπολογιστή
  • δυσανεξία στη χρήση των φακών επαφής
  • έκκριση βλεννώδους εκκρίματος
  • βλέφαρα που κουράζονται και τα αισθανόμαστε ΄΄βαριά΄΄

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΞΗΡΟΦΘΑΛΜΙΑΣ; ​

Η πιο συνηθισμένη εξέταση είναι το Schirmer Test και το Break-up time Test. 


ΤΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΞΗΡΟΦΘΑΛΜΙΑΣ;

1. Λιπαντικά (φυσιολογικά δάκρυα σε μορφή κολλυρίων, τζελ ή αλοιφών)

2. Απόφραξη των δακρυϊκών σωληναρίων με ειδικά βύσματα

3. Τοπική αγωγή με κορτιζόνη

4. Υγιεινή των βλεφάρων

5. Θεραπεία με ζεστές κομπρέσες

6. Προστατευτικά γυαλιά και έλεγχος των περιβαλλοντικών συνθηκών

7. Φάρμακα 


ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΒΛΕΦΑΡΩΝ ΚΑΙ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ;​

Για πολλούς ασθενείς, μέρος ή όλο το πρόβλημά τους μπορεί να οφείλεται σε δυσλειτουργία των αδένων που παράγουν την ελαιώδη στοιβάδα των δακρύων (μεϊβομιανοί αδένες), η οποία και εμποδίζει την εξάτμιση των δακρύων. Αντιβιοτικά από το στόμα μπορεί να βοηθήσουν τη δυσλειτουργία αυτή.

Έτσι βελτιώνοντας την υγεία των βλεφάρων, κάνοντας ζεστές κομπρέσες και μερικές φορές κάνοντας μασάζ στα βλέφαρα για να κινητοποιήσουμε την παραγωγή των μεϊβομιανών αδένων έχουμε αρκετά καλά αποτελέσματα.











ΤΙ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΤΗ ΞΗΡΟΦΘΑΛΜΙΑ;

Η γήρανση, η εμμηνόπαυση, η χρήση φακών επαφής, το ξηρό κλίμα, τα κλιματιστικά, ο αέρας, η μόλυνση της ατμόσφαιρας, οι αυτοάνοσες παθήσεις (π.χ. ρευματοειδής αρθρίτις, σύνδρομο Sjorgen, ερυθηματώδης λύκος), τα φάρμακα, η χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών κ.λ.π